| Oscar Rietkerk |
| Politieke realiteit |
| 14.01.2012 09:45:23 | |
|
Zaterdagochtend op pagina 10 staat weer een enorme foto van voormalig wethouder Hofstra met naast haar een burgemeester die aandachtig luistert. In het interview onder de foto is te lezen dat Hofstra het de burgemeester kwalijk neemt dat hij boven de partijen stond en haar geen speciale behandeling heeft gegeven omdat zij ook van de VVD is. Hoe durf je, dat getuigt niet van inzicht in de politieke realiteit. Hofstra begon aan haar wethouderschap met de verwachting dat ze zich in een slangenkuil en wespennest zou begeven. Als je met die houding ergens aan begint komt dat ook uit. Ze creëerde haar eigen werkelijkheid maar dat was niet de politieke realiteit. GroenLinks zou gesmeekt hebben bij D66 om een motie van afkeuring tegen wethouder Hofstra te steunen. Hofstra was daar niet bij en het verhaal klopt ook niet. Ik heb bij de fractie van D66 gepleit om een duidelijke keuze te maken. Helaas kon de fractie van D66 dat toen niet en twee en een halve maand later nog steeds niet. D66 had grote moeite de politieke realiteit onder ogen te zien. Dat van der Meij zich heeft afgesplitst is zijn goed recht. Het maakt niet uit welke partij in Den Haag pleit voor een andere regeling. Er komen vele proefballonnetjes uit Den Haag. De politieke realiteit is dat een raadslid is gekozen op persoonlijke titel door de inwoners. Hij of zij zit in de raad zonder "last of ruggespraak". Dat betekent dat een zetel niet van een partij is. Het betekent zeker niet dat 17 leden van 1 partij het besturen van een hele gemeente mogen blokkeren. Raadslid van der Meij heeft als raadslid de politieke realiteit onder ogen gezien en daarin een keuze gemaakt. Daarbij komt dat bij de verkiezingen D66 zowel met GroenLinks als met PvdA een lijstverbinding had. Als je als partij dan blijft weigeren om met diezelfde partijen samen te werken pleeg je kiezersbedrog. Dat is de politieke realiteit. Wethouder Hofstra wilde zich niet aansluiten bij de werkwijze die al 10 jaar tot goede resultaten en goede samenwerking in het college opleverde. Hofstra dacht het als nieuwkomer allemaal beter te weten. Zelfs toen wethouder Kremers ook het vertrouwen in haar opzegde was de politieke realiteit nog steeds niet tot haar doorgedrongen. Hofstra vond haar eigen normen en waarden belangrijker dan macht laat zij in de krant optekenen. Tot die normen en waarden behoort kennelijk niet het lezen van een concept bestuursakkoord van een coalitie in oprichting. Laat staan daar inhoudelijk op reageren. Ze heeft niet eens de moeite genomen om aan te geven waar de financiële paragraaf te kort zou schieten. De politieke realiteit is dat voormalig wethouder Hofstra het uitgeven van geld constant bekeek als een kostenpost waarop bezuinigd moest worden. Daarmee haal je de maatschappelijke doelstellingen niet. Een gemeente is een organisatie die bedoeld is om te investeren in maatschappelijke doelen en daar maatschappelijk rendement uit moet halen in plaats van financiële winst. Trefwoorden: tynaarlo | bestuurscrisis | politieke realiteit Bezoeken: 262 | Lees meer... |
Label: politieke realiteit